Ks. Kazimierz Franciszek Żuchowski

Historia kościoła w Czernikach

Historia Czernik

Początki Czernik owiane są legendą. Wiadomo, że zostały one lokowane jako wieś czynszowa w XIV w na prawie chełmińskim.

W 1394 r. była tu już karczma i młyn, którego ślady istnieją do dziś. W końcu XIV w. wybudowano również we wsi kościół.

Według legendy stanął on w miejscu świętego gaju Prusów .[1]

Kościół ten był dwukrotnie przebudowywany: w latach 1749-50 oraz 1771-1772. Przebudowa dotyczyła również prezbiterium.[2]

Przed reformacją Czerniki były parafią podlegającą archiprezbiteratowi (odpowiednik dzisiejszego dekanatu) w Reszlu, do której należały wsie Parcz, Stara Różanka, Wopławki i Kwiedzina. Następnie podlegały Barcianom, a od 1725 r.

Kętrzynowi.[3] W czasie reformacji, podobnie jak inne okoliczne parafie, przeszły na protestantyzm.

W XVIII w. okolice Kętrzyna nawiedziła czarna śmierć czyli dżuma, która odebrała życie 19 mieszkańcom Czernik.[4]

Po rozebraniu w 1765 r. kościoła w Sińcu miejscowość tą włączono do parafii Czerniki.[5] Z rozebranego kościoła przekazano wówczas do tej parafii dwa dzwony. Jeden z nich ważył około 450 kg, drugi 300 kg .[6] Jeżeli służyły one miejscowej wspólnocie, to musiały wisieć na jakiejś dzwonnicy, gdyż tak wieżę jak i kruchtę dobudowano do kościoła prawdopodobnie w 1885. Również w XIX w. na użytek wspólnoty protestanckiej została zbudowana tu neogotycka empora, ołtarz połączony z amboną oraz organy.[7] Dzwony pochodzące z Sińca nie dotrwały do naszych czasów, gdyż zostały przetopione na użytek armii pruskiej w czasie I wojny światowej.[8]